Sekretariat32 456 19 93
e-Doręczenia gov.pl
Biuletyn Informacji Publicznej
  • Facebook
Logo Powiatowa Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna
  • Strona główna
  • Poradnia
    • Kadra
    • Koordynatorzy
    • Zajęcia
    • Działalność zespołów
    • Misja PPPP
    • Historia
    • Wczesne Wspomaganie Rozwoju
    • Standardy Ochrony Małoletnich
    • Dostępność
    • Galeria
  • Oferta
    • Diagnoza
    • Terapia
    • Doradztwo zawodowe
    • Logopedia
    • Rehabilitacja
    • Profilaktyka
  • Aktualności
  • Projekty
  • FAQ
  • Strefy
    • Dla rodziców
    • Dla specjalistów
    • Publikacje
  • Do pobrania
  • Kontakt
  • E-Doręczenia

Dla rodziców

  1. Strona główna
  2. Strefy
  3. Dla rodziców
  4. Dziecko w sieci – jak chronić przed hejtem i uzależnieniem?
Wróć

Dziecko w sieci – jak chronić przed hejtem i uzależnieniem?

mgr Maja Grabiec

We współczesnym świecie każdy z nas jest użytkownikiem Internetu. Wykorzystujemy sieć do wielu różnych celów: pracy, nauki, komunikowania się, rozrywki. Staje się ona nieodłączną częścią naszego życia, do tego stopnia, że rezygnacja z tego środka przekazu wiąże się z poczuciem odizolowania od społeczeństwa. Nie inaczej sytuacja wygląda wśród najmłodszych z nas. Jak możemy przeczytać w raporcie wydanym przez Fundację „Instytut Cyfrowego Obywatelstwa” oraz Państwową Komisję do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15, „(…) z internetu korzysta 2,7 mln 7−14-latków (83% wszystkich młodych ludzi w tym wieku) (…)”[1]. I choć przestrzeń internetowa niesie ze sobą wiele korzyści, to czyha w niej równie wiele zagrożeń, a narażone na nie są zwłaszcza osoby mniej świadome niebezpieczeństwa, w tym dzieci i młodzież.

Jak chronić dziecko w sieci?

Jakie zagrożenia można spotkać w sieci?

O negatywnych aspektach cyberprzestrzeni mówi się już nie od dziś, jednak nadal jest to temat ważny i niezwykle aktualny. Głównie z tego względu, że sieć ulega ciągłym przekształceniom, dostępnych jest coraz więcej form spędzania czasu w Internecie, a same treści, z jakich można korzystać, są tworzone w taki sposób, by były atrakcyjne i niezwykle absorbujące dla użytkownika w każdym wieku. Wielu internautów doskonale zna sposoby tworzenia materiałów, jakie pojawiają się w sieci. I nie chodzi tutaj jedynie o artykuły czy krótkie filmiki. Nie od dzisiaj dostępne są gry mobilne, serwisy społecznościowe, a często również witryny i aplikacje łączące funkcję rozrywkową z funkcją społeczną, umożliwiając w ten sposób nawiązywanie i podtrzymywanie relacji z innymi osobami (nierzadko nieznajomymi) podczas zabawy.

Z tego powodu lista zagrożeń, jakie można spotkać w sieci, nieustannie się zwiększa. Warto jednak wspomnieć o najważniejszych z nich, a należą do nich:

  • cyberprzemoc i agresja w sieci: hejt, hazard internetowy czy stalking,
  • patologiczne nadużywanie Internetu, noszące znamiona uzależnienia,
  • łatwy dostęp do treści pornograficznych, a także sexting[1] czy prostytucja,
  • powszechność treści szkodliwych, w tym fake newsów, informacji o dostępie do substancji psychoaktywnych czy autoagresywnych metodach radzenia sobie z emocjami (samookaleczaniu, a nawet samobójstwie),
  • zagrożenia poznawcze i emocjonalne, w tym trudności z koncentracją uwagi, uczeniem się oraz regulacją emocji, przejawiające się między innymi agresją i dużym pobudzeniem,
  • cyberprzestrzępczość.

Na zagrożenia czyhające w przestrzeni internetowej narażeni są głównie użytkownicy nieświadomi i – w rozumieniu agresora – słabi, na których łatwo wpłynąć. Najbardziej podatne na dezinformację i manipulację są dzieci i nastolatki, szukające często zrozumienia i akceptacji wśród innych internautów.


[1] Sexting to forma aktywności, która polega na wymienianiu się z innymi użytkownikami wiadomościami, zdjęciami, filmami itd. o nacechowaniu seksualnym i/lub w celach seksualnych.

Jak chronić dzieci i młodzież?

Rolą rodziców, opiekunów i nauczycieli jest między innymi poszerzanie wiedzy młodych internautów na temat zagrożeń, jakie mogą spotkać w sieci, a także o sposobach reagowania w sytuacjach, gdy cyberprzemocy doświadczają oni sami lub ich znajomi. Jednak poza edukowaniem dzieci i młodzieży, możemy wdrożyć szereg działań w celu ochraniania ich przed wspomnianymi wcześniej zagrożeniami. Wśród nich można wymienić[1]:

  • kontrolę czasu ekranowego – poprzez sprawdzanie w statystykach telefonu czasu korzystania z Internetu, wspólne ustalanie i egzekwowanie limitu czasowego,
  • ograniczanie ekspozycji na urządzenia ekranowe lub zupełne ich usunięcie z zasięgu wzroku podczas nauki lub wspólnie spędzanego czasu wolnego, wyłączanie powiadomień,
  • przed zainstalowaniem aplikacji sprawdzenie, jakich informacji osobistych należy udzielić w celu korzystania z niej,
  • zabezpieczanie dostępu do kont w mediach społecznościowych (i nie tylko) na przykład poprzez weryfikację dwuetapową,
  • weryfikacja obserwowanych przez dziecko kont, wykazywanie zainteresowania na temat przeglądanych przez nie treści,
  • zgłaszanie administratorom serwisów niepokojących zachowań użytkowników lub zaobserwowanych przypadków cyberprzemocy czy udostępniania pornografii osobom nieletnim,
  • dbałość o jakość spędzania czasu wolnego przez dziecko/nastolatka,
  • dbałość o relacje interpersonalne poprzez wspólne spędzanie czasu bez wykorzystywania urządzeń ekranowych, motywowanie młodego człowieka do podtrzymywania relacji poza przestrzenią internetową,
  • w sytuacji zaobserwowania u dziecka/nastolatka symptomów świadczących o rozwijającym się uzależnieniu – kontakt ze specjalistą (psychologiem, psychoterapeutą lub nawet z lekarzem psychiatrą).

W dobie społeczeństwa internetowego rezygnacja z korzystania z Internetu wydaje się rzeczą niemalże niemożliwą. I choć nie sposób odseparować młodego internautę od cyberprzestrzeni, możemy starać się uczyć go, w jaki sposób bezpiecznie w niej przebywać. Warto również pokazywać dzieciom i nastolatkom mnogość doświadczeń i pozainternetowych aktywności, które mogą okazać się równie absorbujące i ciekawe jak te, do których potrzeba urządzeń ekranowych.

 

Bibliografia:

1. Bigaj M., Daszkowska E., Dawidowska A., Hofmokl J., Przybysz-Gardyza E., Puciłowska-Schielmann M., Rodzewicz J.A., Śliwowski K., (2025), Higiena cyfrowa w szkole i przedszkolu, Warszawa: Fundacja „Instytut Cyfrowego Obywatelstwa”.

2. Bigaj, M., Ciesiołkiewicz, K., Mikulski, K., Miotk, A., Przewłocka, J., Rosa, M., Załęska, A. (2025). Internet dzieci. Raport z monitoringu obecności dzieci i młodzieży w internecie. Warszawa: Fundacja „Instytut Cyfrowego Obywatelstwa” oraz Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15.

3. Król, K., Zawadzki, A. (2020). Zjawisko cyberprzemocy w kontekście bezpieczeństwa dzieci w sieci. Edukacja, Terapia, Opieka. 2. 179-197.

4. Tanaś, M., Galanciak, S. (2019). Dziecko w sieci zagrożeń: ryzykowne zachowania internetowe dzieci i młodzieży jako wyzwanie dla edukacji. W: Edukacja – relacja – zabawa: wieloaspektowość internetu w wymiarze bezpieczeństwa dzieci i młodzieży. 40-67.

Na skróty
  • Aktualności
  • Strefy
  • FAQ
  • Projekty
  • Pliki do pobrania
  • Polityka prywatności
  • Kontakt
Poradnia
  • Kadra
  • Koordynatorzy
  • Zajęcia
  • Działalność zespołów
  • Misja PPPP
  • Historia
  • Wczesne Wspomaganie Rozwoju
  • Standardy Ochrony Małoletnich
  • Dostępność
  • Galeria
Oferta
  • Diagnoza
  • Terapia
  • Doradztwo zawodowe
  • Logopedia
  • Rehabilitacja
  • Profilaktyka
Kontakt

ul. Władysława Orkana 23
44-310 Radlin

32 456 19 93
sekretariat@ppppradlin.pl
Znajdź nas
  • Facebook
Logo Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna
Ta strona używa plików cookies. Korzystając z witryny wyrażasz zgodę na używanie cookies.
Copyright © 2025-2026 poradnia.wodzislaw.pl
Wykonawca:Profesjonalne strony internetowe - FlatArt